Jak możemy pomóc?

Jak stworzyć serwer Redis?

Serwer Redis może przechowywać pamięć podręczną aplikacji, np. cache obiektów WordPressa. W Hostido tworzysz go w DirectAdmin, ustawiając pamięć RAM, liczbę baz logicznych i sposób zapisu danych. Następnie podłączasz aplikację za pomocą danych połączenia udostępnionych w panelu.

Co sprawdzić przed utworzeniem serwera?

Redis jest dostępny w pakietach NVME 3 i wyższych. Sprawdź swój pakiet oraz wymagania aplikacji, która ma korzystać z usługi. Jeżeli potrzebujesz informacji o aktualnych parametrach, zajrzyj do porównania pakietów hostingu.

Samo utworzenie serwera nie włącza pamięci podręcznej w WordPressie ani w innych aplikacjach. Potrzebna jest jeszcze konfiguracja po ich stronie. Redis używany jako cache nie zastępuje bazy MySQL z treścią strony ani jej kopii zapasowych.

1. Zaloguj się do DirectAdmin

Otwórz panel hostingu, na którym działa aplikacja. W razie potrzeby skorzystaj z instrukcji logowania do DirectAdmin.

2. Otwórz Redis

Na pulpicie, w sekcji Bazy danych, kliknij Redis (2). Otworzy się lista serwerów przypisanych do konta.

3. Otwórz formularz nowego serwera

Kliknij Dodaj serwer (3). Jeśli nie masz jeszcze skonfigurowanego Redisa, tabela wyświetla komunikat Brak aktywnych serwerów. Samo otwarcie formularza nie uruchamia usługi.

Jeżeli serwer już istnieje, najpierw sprawdź, czy możesz użyć go w swojej aplikacji. Nie usuwaj istniejącej konfiguracji, aby powtórzyć instrukcję — może z niej korzystać inna strona.

4. Określ pamięć RAM

W polu Pamięć RAM dla serwera (MiB) (4) wpisz ilość pamięci przeznaczoną dla Redisa. Na ilustracji formularz podpowiada 64 MiB. To wartość początkowa widoczna w panelu, a nie uniwersalne zalecenie dla każdej strony.

Dobierz wartość do rozmiaru cache i dostępnych zasobów pakietu. Zwiększenie jej bez oceny potrzeb nie gwarantuje przyspieszenia strony. Jeżeli nie wiesz, ile pamięci potrzebuje Twoja aplikacja, ustal to na podstawie jej dokumentacji lub z obsługą Hostido.

5. Ustaw liczbę baz logicznych

Pole Ilość baz danych (5) określa liczbę baz logicznych w jednym serwerze Redis. Nie są to bazy MySQL ani osobne serwery. Na ilustracji widoczna jest domyślna wartość 100.

Bazy Redis są numerowane od zera. Przy liczbie 100 dostępne identyfikatory to 0–99. W aplikacji wybierasz konkretny identyfikator, np. 0; nie przepisujesz do tego ustawienia liczby 100 oznaczającej liczbę baz. Bazy logiczne pomagają porządkować dane w jednym serwerze. Różne numery baz nie zapewniają izolacji takiej jak odrębne usługi.

6. Sprawdź opcję zapisu na dysk

Opcja Zapis danych na dysku (6) jest domyślnie niezaznaczona. Dla Redisa używanego jako pamięć podręczna pozostaw ją wyłączoną, zgodnie ze wskazówką w formularzu.

Panel uprzedza, że przy domyślnym ustawieniu restart Redisa czyści cache. Aplikacja powinna umieć odtworzyć te dane. Nie przechowuj tu jedynej kopii informacji, których utrata byłaby problemem.

Zapis na dysk rozważ tylko wtedy, gdy wymaga go konkretny sposób użycia, np. kolejka zadań. Najpierw sprawdź wymagania aplikacji i ograniczenia usługi z obsługą Hostido. Zaznaczenie tej opcji nie zastępuje kopii zapasowych ani sprawdzenia wymaganej trwałości danych.

7. Utwórz serwer

Sprawdź pamięć RAM, liczbę baz i ustawienie zapisu. Kliknij Dodaj (7) na dole formularza. Ten przycisk zatwierdza konfigurację i rozpoczyna tworzenie serwera.

Poczekaj na wynik. Po poprawnym utworzeniu panel udostępni dane połączenia. Zapisz je w bezpiecznym miejscu; jeśli pojawi się błąd, odczytaj jego treść przed ponowną próbą.

8. Podłącz aplikację i sprawdź połączenie

W konfiguracji aplikacji wybierz obsługę Redis i uzupełnij dane z DirectAdmin:

• Host — adres serwera Redis wskazany w panelu. Nie zastępuj go adresem swojej strony.
• Port — numer przypisany do Twojego serwera. Nie zakładaj, że wartość domyślna we wtyczce jest właściwa.
• Hasło — hasło do Redisa udostępnione w panelu, niezależne od hasła do DirectAdmin i konta administratora aplikacji.
• Identyfikator bazy — konkretny numer z zakresu dostępnego dla utworzonego serwera, dobrany do konfiguracji aplikacji.

W WordPressie możesz skonfigurować pamięć podręczną obiektów we wtyczce LiteSpeed Cache. Skorzystaj z instrukcji przyspieszania WordPressa za pomocą LSCache oraz Redis. Zapisz ustawienia i sprawdź status lub test połączenia udostępniany przez wtyczkę.

Otwórz stronę i jej panel administracyjny, aby sprawdzić działanie aplikacji po zmianie. Sam wpis na liście serwerów w DirectAdmin nie potwierdza jeszcze, że aplikacja poprawnie łączy się z Redisem.

Co zrobić, jeśli Redis nie działa?

• Brak dostępu do funkcji — sprawdź pakiet hostingu i konto, do którego jesteś zalogowany.
• Błąd tworzenia serwera — sprawdź wpisane liczby i komunikat panelu. Nie zwiększaj parametrów na próbę ponad zasoby usługi.
• Błąd połączenia aplikacji — porównaj host, port, hasło i identyfikator bazy z właściwym serwerem. Sprawdź również wymagany przez aplikację moduł lub bibliotekę obsługi Redis.
• Brak oczekiwanego przyspieszenia — sprawdź, czy cache obiektów jest rzeczywiście włączony i czy test połączenia kończy się powodzeniem. Następnie oceń obciążenie oraz pozostałe elementy strony.

Jeśli problem pozostaje, skontaktuj się z obsługą Hostido. Podaj nazwę aplikacji, czas wystąpienia problemu i dokładny komunikat błędu. Nie umieszczaj hasła Redis w opisie zgłoszenia ani na zrzutach ekranu.